พ.ศ.2500 อำแดงเยา...

พิธีโกนจุกแม่เยา...วัย 9 ขวบ กลางชานเรือนโบราณ พ.ศ.2481

ยามนั้น...แม่ไม่รู้อะไรหรอก เพราะแต่ละวันมันสนุกเหลือเกิน
ย่ำรุ่ง หน้าบ้านมักเต็มไปด้วยหัวเรือมาเกยท่า
แม่ก็กระโจนเล่นจากลำนั้นเผ่นไปลำโน้นข้ามมาลำนี้

พอแดดแรง เสียงหวานแจ้วๆ ของแม่ค้าพ่อค้า
พากันร้องขายขนมดังลั่นมาจากท้ายคุ้งก่อนจะเห็นหัวแจวเสียอีก

ช่วงน้ำอิ่มฝั่ง ก็จะพากันดำผุดดำว่าย พกส้มสุกลูกไม้ข้ามไปกินอีกตลิ่ง
รอจนบ่ายแก่ๆ ค่อยกลับมาติดฟืนหุงข้าว

ตะเกียงดับ แม่ชอบนั่งคอยที่ปลายชาน
หิ่งห้อยสวนตัวใหญ่ๆ บินเรี่ยน้ำมาตามคลอง หนึ่งเห็นเป็นสอง สองเห็นเป็นสี่
ยิ่งลมหนาวโชย ยุงมันบินไม่ขึ้น จะชวนกันนับหิ่งห้อยจนหลับคานอกชานไปเลย

แม่เยา...วัย 79 ปี กลางคลองเล็กๆ ริมแม่น้ำท่าจีน พ.ศ.2551

By: ดอนหวายทูเดย์

« back